What was the Battle of Britain?

II wojna światowa rozpoczęła się w 1939 roku, kiedy Niemcy, pod wodzą Adolfa Hitlera, najechały Polskę. Wielka Brytania i Francja wypowiedziały wojnę Niemcom. Winston Churchill został premierem w 1940 roku i prowadził Wielką Brytanię przez wojnę inspirującymi przemówieniami i zdecydowanym przywództwem. Jego słynne przemówienia obejmowały „Będziemy walczyć na plażach” ('We shall fight on the beaches') oraz „Nigdy w historii ludzkich konfliktów tak wielu nie zawdzięczało tak wiele tak nielicznym” ('Never in the field of human conflict was so much owed by so many to so few').

Podczas wojny Wielka Brytania stanęła w obliczu Blitzu (the Blitz) — ciągłego bombardowania brytyjskich miast przez niemieckie siły powietrzne (Luftwaffe). Londyn i inne miasta poniosły ciężkie szkody. Bitwa o Anglię (Battle of Britain) (1940) była kluczową bitwą powietrzną, w której Królewskie Siły Powietrzne (Royal Air Force – RAF) broniły Wielkiej Brytanii przed niemieckimi atakami lotniczymi. Siły sprzymierzone (w tym Wielka Brytania, USA i Związek Radziecki) ostatecznie pokonały Niemcy. Wojna w Europie zakończyła się 8 maja 1945 roku (Dzień Zwycięstwa w Europie – VE Day).

II wojna światowa miała głęboki wpływ na Wielką Brytanię. Zginęło ponad 380 000 żołnierzy brytyjskich sił zbrojnych. Wielu cywilów również zginęło w bombardowaniach. Wysiłek wojenny objął całą populację — kobiety pracowały w fabrykach i na farmach, a dzieci były ewakuowane z miast na wieś. Wojna doprowadziła również do upadku Imperium Brytyjskiego i dużych zmian społecznych.